Van grenzeloos naar grip

Ik ben behoorlijk ambitieus. Heerlijk. Maar soms wordt het te gek.

6 min.

Laurens van Lavieren

Soms kan ik niet goed meer stoppen. Als ik ’s avonds thuis op de bank zit, gaat mijn hoofd gewoon door met werken. Ik stuur nog éven een paar belangrijke appjes. Zet nog éven wat dingen op papier voor morgen. Dan is het alweer bedtijd. Met een hoofd vol werk-dingen ga ik naar bed en sta ik ook weer op.

Wanneer kom ik nog echt tot rust? Heb ik nog wel grip op mijn ambitie, of heeft mijn ambitie grip op mij? Lukt het me nog grenzen te stellen aan mijn drang-om-te-presteren?

Weer grip krijgen

In onze ambitieuze samenleving zijn velen op zoek naar rust. Maar echt tot rust komen lukt ons vaak niet. Om echt weer grip te krijgen moeten we anders leren rusten. Dat is het thema van de week van onze #ambitiedetox. We proberen de beweging te maken van grenzeloos naar grip. We gaan leren stoppen, leren grenzen te stellen aan onze ambitie, zodat we weer grip krijgen.

Dat doen we door te leren actief te rusten als een discipline.

Rust als ‘discipline’

Ten eerste moeten we rust inbouwen als een discipline.

Wat we vaak doen in ons drukke leven is: stoppen als we niet meer kunnen. We gaan door tot het laat is, tot we moe zijn, tot we geestelijk of emotioneel uitgeput zijn, en dán stoppen we. Dan nemen we rust óm weer op te laden en weer verder te kunnen. We rusten óm te werken.

Wat we nodig hebben is rust als een discipline. Dat betekent: een vast ritme, je doet het, of je er nu zin in hebt of niet, of je nu moe bent of niet. Dus niet doorgaan tot je niet meer kunt, dan even snel opladen en wéér doorgaan, maar: een ritme inbouwen van rustmomenten. Vaste momenten waarop je niet bezig bent met je studie of je werk, zelfs niet daarover nadenkt. Momenten dat je gewoon niets ambitieus doet, niets om te presteren.

Welk ritme werkt is voor iedereen misschien weer anders. Je kunt elke week een dag rusten. Of een aantal keer per week een ochtend of een avond. Of elke paar weken een lang weekend. Maar in ieder geval moeten we rust actief plannen, en niet pas nemen als we moe zijn.

Actief rusten

Ten tweede moeten we ook leren actief rusten.

Wat we vaak doen is pendelen tussen hyperactiviteit (werken, online zijn, sociaal beschikbaar zijn, enz.) en totaal passief ons laten vermaken (met een netflix-serie).

Ons rusten is vaak een vlucht. We dompelen onszelf onder in een series, of duiken in ons bed en stoppen ons hoofd onder ons kussen. Maar zodra we de serie uitzetten, of wakker worden, zijn we weer net zo onrustig als daarvoor. We zijn even gevlucht, hebben de onrust even slim weggestopt, maar de onrust is niet verdwenen.

Om echt tot rust te komen en weer grip te krijgen op onze ambitie moeten we leren actief te rusten. Dat betekent dat we actief iets moeten met de dingen die ons onrustig maken.

De afgelopen jaren heb ik gemerkt dat echte rust veel mensen onrustig maakt. Deelnemers van de stilteweekenden bijvoorbeeld, die we als Amsterdam Deugt organiseren. De stilte doet veel. Veel mensen durven er niet eens aan te beginnen! 48 uur écht niet werken, niet met mensen praten, niet jezelf nuttig maken – voor velen is het niet alleen ontspannen maar ook confronterend. Diepere vragen komen boven – vragen als: wie ben ik? Wat wil ik? Wat doet er echt toe? En wat doe ik er eigenlijk toe? Er komt een onrust aan de oppervlakte waar we ons in de drukte van alledag vaak niet eens bewust van zijn. En met die onrust, daar moeten we iets mee.

Doe mee

Benieuwd hoe wij dat proberen te doen? Wil je met ons leren grenzen stellen, een discipline van rust inbouwen en actief leren rusten? Volg dan onze #ambitiedetox, met meer inspiratie en praktische oefeningen.