Over Ons

Leren leven voor de ander
met twintigers in Amsterdam

Allemaal op zoek

We zijn allemaal op zoek.

Met Amsterdam Deugt zijn we samen op zoek.
En kiezen we een onverwachte richting.

“De gelukkigste mensen leven voor anderen.”
(David Brooks)

Zoeken naar geluk

“Af en toe kom ik iemand tegen die échte vreugde uitstraalt.”

Dat schrijft David Brooks, “Denker des Vaderlands” van de VS (althans, zo noemde NRC hem). Hij had “alles”: een geslaagde carrière, geld, status, grote bekendheid en invloed als o.a. columnist van NYT. Toch was hij doodongelukkig. Waarom? Wat hadden die gelukkige mensen, wat hij zelf miste?

In The Second Mountain beschrijft hij wat hij vond:

“[Joyful people] seem to glow with an inner light. They are kind, tranquil, delighted by small pleasures, and grateful for the large one. These people are not perfect. They get exhausted and stressed. They make errors in judgement. But they live for others, and not for themselves. They’ve made unshakable commitments to family, a cause, a community, or a faith. They know why they were put on this earth and derive a deep satisfaction from doing what they have been called to do.” (xi)

De gelukkigste mensen leven voor anderen.

Dat zegt David Brooks. En wij denken dat hij gelijk heeft.
(Al vinden we het ook nogal spannend om dat te beweren…)

Weerstand

Wij voelen direct weerstand bij dat idee:
leven voor de ander.

Moet je niet juist van jezelf houden?
Goed voor jezelf zorgen?
Jezelf leren kennen en ontwikkelen?
Het beste uit jezelf halen?

Dat horen we overal om ons heen en dat levensgevoel zit ook diep in ons.

Maar als we heel eerlijk zijn vragen we ons wel af:
worden we zo nou echt gelukkig,
door steeds maar bezig te zijn met onszelf?

Waarom ben ik dan nooit tevreden en vaak jaloers?
Waarom altijd druk en vaak moe?
Waarom veel overprikkeld en toch veel eenzaam?

Wij gooien het daarom (aarzelend) over een andere boeg:
we gaan leven voor de ander.

Leren

Maar dan ga je het zelf proberen en dan merk je dat het erg ingewikkeld is. Die @*!#$! aso-buurman wil ik gewoon z’n hersens inslaan. En vergeven, meine gute, ook als die ander er niet om vraagt? En waar blijf ik zelf in dit hele gebeuren?

We maken ons geen illusies. We zijn (zeker) niet volmaakt.
We zijn net zo egoïstisch als iedereen.
Daarom willen we het leren.

Inspiratie

David Brooks heeft dat natuurlijk ook niet zelf bedacht: dat je gelukkig wordt van leven voor een ander. Het idee is al minstens 2000 jaar oud. Als er iemand ‘bedenker’ van dit idee is, is het waarschijnlijk Jezus Christus. Of op zijn minst was Jezus een van de meest radicale uitvoerders van dit idee. (Tot in het extreme: zelfs toen hij werd doodgemarteld dacht hij nog aan anderen. “Vergeef hen want ze weten niet wat ze doen.”)

Je hoeft niet naar de kerk te gaan om zijn radicale voorbeeld inspirerend te vinden.

Bij Amsterdam Deugt gaan we terug naar deze bron. De verhalen over en van Jezus gooien we steeds in de groep – om over te discussiëren of door geïnspireerd te raken.

Wel/niet religieus

Amsterdam Deugt is dus ‘christelijk geïnspireerd’. Maar we vinden het een rijkdom om verschillende visies te delen. Zo leer je van elkaar. Iedereen is van harte welkom.

De samenstelling van de groep is ook divers. We zijn lang niet allemaal religieus of christen. Wel allemaal open-minded.

(Als je heel allergisch bent voor geloof, religie, etc. dan zul je je bij ons niet zo thuis voelen…)

Actie, Stilte, Leren

Hoe gaan we dat dan leren?

Zo verbinden we in onze zoektocht het persoonlijke met het gezamenlijke, het denken met het voelen en de roerselen van onze ziel met de praktijk van liefde.

Geinteresseerd?

Ben je twintiger in Amsterdam? Herken je het soort vragen waar wij mee bezig zijn? Vind je het leuk om daar eens met iemand over te praten?

Stuur ons een berichtje om af te spreken met iemand van het team, of om aan te sluiten bij een Deugt-avond. (Spontaan binnenlopen mag ook.)

Dat geldt trouwens ook voor Stilte in de stad.